Ik heb jullie geluk voor ogen….

Ter opening van de comité vergadering wordt Jeremia 29:11-14 gelezen en de wonderschone tekst: ”Ik heb jullie geluk voor ogen, niet jullie ongeluk: Ik zal jullie een hoopvolle toekomst geven. Jullie zullen mij aanroepen en tot mij bidden, en ik zal naar jullie luisteren”, er uitgelicht.

De kern van het joodse volk leeft in ballingschap in Babel. Een langdurende uitzichtloze situatie, waarbij het lastig is te weten hoe zich op te stellen: afzijdig houden, eigen gewoontes vasthouden, of opgaan in het Babylonische volk? Jeremia zegt: werken aan de welvaart van het land en doorgaan met leven, maar vergeet niet wie God is, want zijn plan met jullie staat vast.

Ook wij leven in een wereld die steeds verder los lijkt te staan van God. Hoe moeten we verder? Afsluiten, naar binnen keren, of opgaan in de wereld om ons heen? Als we goed luisteren, dan is de opdracht aan het werk gaan in het hier en nu, meewerken aan de opbouw van de maatschappij, zorg dragen voor Gods schepping en daarbij Hem betrekken in ons doen en laten.

Zo ook in de Bond: aan de slag onder zijn leiding! Zijn wegen zijn soms ondoorgrondelijk, Zijn gedachten hoog verheven, maar de uitkomst staat vast.

Hij heeft immers ons geluk voor ogen en niet ons ongeluk. Hij zal naar ons omzien, nu nog in nevelen gehuld, maar straks als Jezus terugkomt in volheid geopenbaard. Bij die hoopvolle toekomst staan we in deze adventstijd stil, daar kunnen we verder mee.

 

Boekenlegger op de permalink.

Reacties gesloten