Genieten van theologie studeren

De Janskerk in Utrecht is sinds jaar en dag de plek, waar de Protestantse Theologische Universiteit (PThU) de opening van het academische jaar organiseert. Eerst met een academische bijeenkomst. Vervolgens met een viering, deze keer (31 augustus 2018) geleid door de scriba van de Protestantse Kerk in Nederland, dr. René de Reuver. Als docent van het seminarium van de Bond dat intensief samenwerkt met de PThU, was ik (Leo Mietus) erbij.

Het thema was ‘Grenzeloze theologie’. Niet eenvoudig, want je denkt al gauw: gaat theologie dan overal over en zijn er dan geen grenzen aan wat theologen kunnen? Maar het thema was gekozen om tot nadenken te stemmen. ‘In een wereld waarin grenzen vervagen of duidelijker afgebakend worden, waar grenzen vermeden of overschreden worden, waar grenzen duidelijkheid of onvrijheid geven, hebben wij als theoloog een plaats.’ Toch blijft er bij mij ook een vraag hangen. Kun  je zomaar stellen dat theologen daar een plaats in hebben? Is de vanzelfsprekendheid van kerk en theologie in onze samenleving niet voorbij? En als je als theoloog wel een plaats hebt, welke dan?

Naast de mooie plannen voor het Moral Compass Project en het Centrum voor Beroepsvorming en Spiritualiteit die gelanceerd werden, werd ik vooral warm van de woorden van de studente, die gekozen werd tot ‘student van het jaar’: Tirtsa Liefting. Sociaal, met een warm hart voor haar (internationale) medestudenten, nieuwsgierig en betrokken. Ik schreef haar een paar dagen later dat haar woorden me hadden aangesproken en dat ik ze graag op de website van de Bond een plekje zou willen geven. Zij vond dat goed en stuurde ook een foto mee.

Wat drijft Tirtsa bij haar studie? Lees zelf en denk er eens over na. Inderdaad, als je zo theologie wilt studeren, gaan er werelden voor je open en worden grenzen overkomelijk. Hoe zegt het opwekkingslied het ook alweer?

En de geest verbreekt de grenzen
Die door mensen zijn gemaakt…

‘Waarom geniet ik zo van theologie studeren,’ vraagt Tirtsa zich in haar speech af. ‘Voor mij zit dat denk ik in de relevantie en reikwijdte van theologie. Eeuwenlang hebben mensen over God nagedacht, hun ervaringen met Hem en hun ideeën opgeschreven. Vanuit verschillende plaatsen en tijden, ieder met zijn of haar unieke perspectief. Dat ik mij daar in mag verdiepen, ervaar ik als een verrijking en een voorrecht. Daarnaast heeft theologie voor mij alles met het leven te maken. Dat ontdek ik door de colleges die ik volg, maar in groeiende mate ook in de praktijk.

  • Zoals in mijn stage in een echte binnenstadskerk, waar men door middel van speciale diensten en een stilteportaal momenten van rust wil bieden in de gehaaste levens van veel mensen in de stad.
  • Of tijdens een periode van studie in India en recent in Maleisië. Waar men zoekt naar de plaats en waarde van het christelijke geloof en de Bijbel, in een context van armoede en/of culturele en religieuze diversiteit.
  • Of in de missionair-diaconale gemeenschap in Groningen waar ik aan verbonden ben. Waar God en geloof weinig te maken hebben met allerlei interessante theologische overdenkingen, maar van alles met gemeenschap en het leven. Een plek waar ik werd uitgedaagd om mijn theologische kennis concreet te maken en te vertalen in een specifieke context.
  • En tot slot ervaar ik de relevantie ook regelmatig in alledaagse gesprekken. In de vragen die ik krijg, of de gesprekken die ontstaan over geloof en kerk, wanneer mensen ontdekken dat ik theologie studeer. Zoals de grote vraag naar waarheid en pluralisme die ik pasgeleden tijdens een relaxte treinreis voorgeschoteld kreeg van de man naast mij, die volgens mij stiekem wat aan het meelezen was op mijn laptop.

Zo blijkt voor mij iedere keer weer hoe relevant theologie kan zijn of worden. Zij daagt mij uit om na te denken over God, het leven, wat er werkelijk toe doet en wat goed leven is. En wat is er nu mooier dan dat? Theologie laat me daarom ook niet los, zij laat me anders kijken, motiveert me om iedere keer weer op zoek te gaan naar haar betekenis, en om de verbinding te zoeken tussen theorie en praktijk, tussen kerk en samenleving en God en het leven. Theologie is daarom denk ik ook meer dan een aantal vakken volgen of opdrachten maken. Theoloog ben je. En dat is een voorrecht, iets waar ik met volle teugen van geniet.’

Op zo’n moment begrijp ikzelf ook weer hoe waardevol en verrijkend mijn eigen theologische studie is geweest en waarom de PThU zich zo inspant om een goede theologische opleiding te bieden. Wat is er mooier dan mensen helpen ‘na te denken over God, het leven, wat er werkelijk toe doet en wat goed leven is.’ Dan kom je vanzelf bij het evangelie terecht. Eu-angelion, het goede nieuws over het goede leven, dat in Jezus Christus verschenen is. Niet voor een begrensde groep, maar voor alle mensen (Tit. 2:11).

Wil je meer weten over theologie studeren aan de PThU? Klik dan hier voor de informatiefilms op de website van de PThU.

 

 

 

Boekenlegger op de permalink.

Reacties gesloten